Zoektocht naar Theo

Zoektocht naar Theo
In de week van de herdenkingen rond de val van Srebrenica, 25 jaar geleden, kwam er een zoektocht op gang naar een Dutchbatter, genaamd Theo.
Een reporter van BNN/VARA was in contact gekomen met een Bosnische vrouw, die haar leven te danken had aan deze Theo. Tijdens zijn tijd in Bosnië heeft ze van hem vaak eten en drinken gekregen voor haar en haar zieke jonge kind. En voordat hij geen contact meer met haar kon hebben heeft hij haar een pakje sigaretten gegeven met een bijzondere inhoud. Opgerold in vloeitjes had hij geld verstopt.
Dit heeft haar door de oorlog geholpen en zij is daar enorm dankbaar voor.

Tijdens deze zoektocht was de reporter, Bas Redeker, erachter gekomen dat het niet om een Dutchbatter ging, maar om een Transportbatter die in Busovaĉa had gezeten. Vandaar dat hij zich bij onze vereniging meldde met de vraag of wij konden helpen.

Met een oproep op onze Facebookpagina en in onze -groep hoopten we meer te weten te komen.
Er kwamen veel reacties over verschillende Theo’s binnen en deze werden allemaal nagetrokken. Ook kwamen er veel steunbetuigingen en de gezochte Theo werd gecomplimenteerd met zijn grootmoedige optreden.
Wat zou het mooi zijn geweest als we de Bosnische vrouw konden herenigen met Theo.

Helaas kreeg de zoektocht een droevige wending. De reporter kwam in contact met een man die wel een Theo kende, die in Busovaĉa was geweest, maar die in 2002 al was overleden. De Bosnische vrouw kon aan de hand van een foto bevestigen dat het om dezelfde Theo ging. En zo kreeg Theo ook een achternaam: Theo van Beusekom.

Theo begon op 6 september 1988 zijn diensttijd als technisch specialist hersteller voertuigen.
In november 1992 werd hij vanuit 135 herstelcompagnie Soesterberg met T1a uitgezonden naar Bosnië waar hij geplaatst werd bij de onderhoudsgroep van de Alfa Compagnie te Busovaĉa.
Hier heeft hij ook de Bosnische vrouw ontmoet.
Een donkere voetnoot tijdens de uitzending, die ook Theo diep geraakt heeft, was het overlijden van een directe collega van 135 herstelcompagnie, Petri Crijns. Om haar te eren en herdenken heeft Theo toen straatnaambordjes gemaakt voor op het kamp met de tekst “Petri Crijns-laan”.

Januari 1994 werd Theo weer naar Bosnië uitgezonden. Ditmaal werd hij met heel 135 herstelcompagnie toegevoegd aan L1 (Support Command) in Lukavac.
Helaas heeft hij deze missie niet volledig kunnen voltooien vanwege een ongeluk met een oprijplaat, waardoor hij door zijn rug ging.
Na een operatie en revalidatie kon Theo in 1995 weer aan de gang als hersteller van dienstvoertuigen op de Bernhardkazerne in Amersfoort en kreeg in 1999 eervol ontslag.

Theo was een sociaal betrokken, humoristische, onderhoudende man die graag klaarstond voor anderen en was een lieve vader voor zijn twee dochters. Zo zullen wij hem herinneren. Zijn schild is bijgezet op de Wall of Honor.

Wij willen Theo’s familie en nabestaanden alsnog condoleren met zo’n groot verlies. 

Theo, rust zacht!